Home Concertagenda Dirigent Koorleden Bestuur Geschiedenis Concertfoto's Componisten Overige zaken

Domenico Scarlatti  (1685 - 1757)

Over de eerste vijftien jaar van Scarlatti's leven weten we niets. Zijn naam komt niet voor in archieven van muziekscholen of conservatoria maar zijn muzikaal talent moet zich snel hebben ontwikkeld want op 13 september 1701 werd hij, nog geen zestien jaar oud, benoemd tot componist en organist van de koninklijke kapel in Napels. Mogelijk dankte hij dit tevens aan de geprivilegieerde positie die zijn vader aan het hof innam. Wat Domenico's plichten aan het Napolitaanse hof behelsden is echter in duisternis gehuld. Composities uit die periode schijnen niet te bestaan.  


In 1707 of 1708 zou hij zich in Rome melden bij zijn vader, waar hij om te beginnen diens assistent-kapelmeester werd in de San Maria Maggiore kerk. In zijn gehele werkzame Italiaanse periode, van 1701 tot 1720, heeft hij precies als vrijwel alle muzikale hovelingen zowel voor kerkelijke als wereldlijke werkgevers regelmatig vocale en orkestwerken geproduceerd.Domenico verwierf bijzonder snel grote faam met zijn solo-klavecimbelspel. Al snel moet hij een geregelde gast geworden zijn op de wekelijkse bijeenkomsten van de Accademie Poetico-Musicali, georganiseerd ten huize van de onvermoeibare muziekliefhebber en tamelijk wereldse gezelschapsman kardinaal Pietro Ottoboni. Daar ontmoetten de beste Romeinse dichters en musici elkaar. Zeker schijnt ook te zijn dat de 22-jarige Domenico daar in 1708 Händel ontmoette. Als vaststaand wordt voorts aangenomen dat beiden op instigatie van Ottoboni een improvisatieduel op klavecimbel en orgel moesten houden.Vervolgens was hij tot 1719 werkzaam te Rome, van 1719 tot 1728 verbleef hij te Lissabon, als kapelmeester en leraar van de kroonprinses.


Toen zij in 1728 de Spaanse kroonprins huwde, volgde Scarlatti haar naar Madrid. Daar is hij tot aan zijn dood blijven wonen.

Het Madrileense hof toerde frequent langs alle paleizen die men bezat, hetgeen Scarlatti de kans bood om in vele streken volksmuziek te beluisteren en die in menige sonate te verwerken

Evenals zijn vader heeft Domenico opera's en kerkmuziek gecomponeerd, maar hij ontleent zijn betekenis vooral aan zijn talrijke klaviercomposities, waarvan er ca. 560 zijn bewaard gebleven.

Deze 'sonates' hebben slechts één deel; hun structuur is gewoonlijk de tweedelige liedvorm, maar binnen deze beperkte vorm toont Scarlatti een onuitputtelijke rijkdom aan vondsten op melodisch, harmonisch, ritmisch en technisch (bijv. overgekruiste handen, de zgn. Scarlatti-greep) gebied.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de pianistpedagogen, van Czerny tot Tausig en von Bülow, voor telkens nieuwe uitgaven van deze Essercizi hebben gezorgd.

Scarlatti is met zijn soms gedurfde stemvoeringen en zijn streven naar een frappante welluidendheid tevens een van de eerste coloristen van de klaviermuziek.

Op de klaviermuziek van het Iberisch schiereiland heeft hij grote invloed gehad, wat vooral blijkt uit het werk van Antonio Soler.


Een groot deel van zijn  werken is echter in 1755 verloren gegaan bij de aardbeving van Lissabon.