Home Concertagenda Dirigent Koorleden Bestuur Geschiedenis Concertfoto's Componisten Overige zaken

Marcel Dupré

Geboren te Rouen 1886 –

Overleden Meudon, bij Parijs, 1971

Frans organist en componist


Studeerde bij Guilmant, Vierne, Widor en Diémer aan het conservatorium in Parijs, waar hij in 1914 de Grand Prix de Rome won met de cantate Psyche.

In 1906 werd hij assistent van Widor in de kerk Ste-Sulpice te Parijs, waar hij deze in 1934 als organist opvolgde. Hij was toen ook al orgelleraar aan het Parijse conservatorium, en van dit instituut werd hij in 1953 directeur.

 


Als componist van orgelwerken zette hij enerzijds de 19de-eeuwse traditie van Guilmant en Widor voort, die werd gekenmerkt door een sterk orkestrale techniek, maar oefende anderzijds invloed uit op een belangrijke 20ste-eeuwse componist als Messiaen, die leerling van hem was.

Veel van zijn composities zijn voortgekomen uit improvisatie, waarin hij een meester was.

Hij maakte tournees over de gehele wereld.


WERK: (behalve het genoemde): Orkest: Symfonie in g (1925; orgel en ork.); Concerto in e (orgel en ork.). – Kamermuziek: Kwartet (1958; viool, altviool, cello en orgel); Trio (1960; viool, cello en orgel); Sonate voor cello en orgel (1964). – Orgel solo: vele werken w.o. Symphonie passion (1924) en Le chemin de la croix (1931). – Koor: 4 motetten (1916); De profundis (1917; m. soli, orgel en ork.). – Voorts: liederen en pianomuziek. – Geschriften: Traité d'improvisation à l'orgue (1926); Méthode d'orgue (1927); Facture d'orgues (1982; uitg. d. H. Steinhaus en R. Deleplace).

    

De Profundis